در قرون هجده و نوزده بسیاری از اعتراضها علیه بیداد را به نثر مینوشتند. دلیلی که اقامه میکردند تقریر این باور بود که، ظرف مدتی معهود، آدمی چشمش به دیدار عقل روشن میشد، و عاقبت، تاریخ در طرف عقل بود. امروز این امر بههیچوجه چنین آشکار نیست. بههیچوجه ضمانتی در نتیجه نیست. بعید است دوران سعادت ابدی در آینده، رنج گذشته و آینده را رستگار کند. و شر پیوسته واقعیتی است محونشدنی. جایز نیست چارهی کار __ در توافق با تلقی متعارف از حیات __ به تأخیر افتد. جایز نیست اعتماد بر آینده. آنِ حقیقت همین حالاست. _ از متن کتاب
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .